1978 yılının gece dünyasına açılan bir kapı olarak düşünülebilir bu yapıt; Joe D'Amato'nun yönettiği Follie di Notte, dönemin İtalyan eğlence anlayışını ve gece kulübü kültürünü belgesel bir gözle aktarma iddiasıyla sahnelere taşınıyor. Filmin odağında, o yıllarda Avrupa'nın en parlak sahne isimlerinden biri olan Amanda Lear var. Gizemli kişiliği ve androjen estetiğiyle dönemin ruhunu somutlaştıran Lear, burada hem kendisini hem de çevresindeki o kadifemsi, ışıltılı ama bir o kadar da karanlık gece hayatını temsil ediyor. Yapım, disco çağının doruğa ulaştığı bir dönemde, İtalyan eğlencesinin en taşkın, en sınır zorlayan halini kayıt altına almaya çalışıyor. Ajita Wilson ve Marina Hedman gibi isimler de kadroda yer alarak filme çok katmanlı, birbiriyle kesişen performans dünyasının kapılarını aralıyor. Gece kulüplerinin ışıltısı, müziğin yoğun enerjisi ve sahne arkasının belirsiz atmosferi, D'Amato'nun alametifarikası olan ham ve doğrudan görsel diliyle bir araya geliyor. Ancak film, vaat ettiği bu dünyayı tam anlamıyla yakalayıp yakalayamadığı konusunda tartışmalı bir yerde duruyor. TMDB puanı izleyicilerin genel hayal kırıklığını yansıtıyor olsa da Follie di Notte, dönemin kültürel belleğine merak duyanlar ve Amanda Lear'ın sahne karizmасına tanıklık etmek isteyenler için ilgi çekici bir zaman kapsülü niteliği taşıyor. Belgesel mi, şov mu, yoksa ikisi arasında kalmış bir karma mı olduğu sorusu ise izleyiciye bırakılıyor.