1965 yazı, New England kıyılarındaki ıssız bir adada, iki yalnız ruhun birbirini bulmasıyla başlıyor. Sam, taşıdığı küçük sırt çantası ve izci üniformasıyla adeta zamanın dışına düşmüş, yalnız bir çocuk. Suzy ise onu çevreleyen düzene ve yetişkin mantığına hiç uymayan, kendine özgü bir hayal dünyasında yaşıyor. Uzun süredir mektuplarla birbirlerini tanıyan bu iki genç, bir gün herkesi geride bırakıp ormanın derinliklerine kaçmaya karar verirler. Wes Anderson'ın imzasını taşıyan her sahne, titizlikle kurulmuş bir minyatür gibi görünür. Pastel renkler, simetrik kompozisyonlar ve hafifçe durmuş gibi hissettiren ritim, filmi gerçeklikten koparıp masalsı bir atmosfere taşır. Ama bu masalın altında gerçek ve kırılgan bir şey yatar: ilk aşkın verdiği o baş döndürücü his, ait olamamanın ağırlığı ve çocukluğun kıyısında durmanın hüznü. Filmin büyüsü yalnızca çocukların kaçışından değil, onları arayan yetişkinlerin kendi dünyalarındaki çöküşten de beslenir. Bruce Willis, Edward Norton, Bill Murray ve Frances McDormand gibi isimler, çocukların özgürlüğüne karşılık kendi sıkışmışlıklarını taşıyan karakterlere hayat verir. Yaklaşan kasırga ise hem gerçek anlamda hem de mecazi olarak her şeyi dönüştürmeye hazır bir tehdit olarak belirir. Moonrise Kingdom, büyümeyi romantize etmeden anlatan, melankoliyi neşeyle harmanlayan ender yapıtlardan biri. İzlerken hem çocukluğunuzu kaybettiğinizi hem de bir an için onu yeniden bulduğunuzu hissediyorsunuz.