Bazı hikayeler, insanın içinde uzun süre asılı kalır. Pittsburgh'un sisli sokaklarında, 1990'ların ruhunu taşıyan bu film tam olarak böyle bir deneyim sunuyor. Lise birinci sınıfına yeni başlayan Charlie, dışarıdan bakıldığında sıradan bir ergen gibi görünebilir; ancak onun sessizliğinin altında çok daha karmaşık bir iç dünya yatıyor. Yakın zamanda kaybettiği en iyi arkadaşının yasını tutarken yeni bir hayata adım atmak zorunda kalan Charlie, koridorlarda adeta görünmez olmayı tercih ediyor. Ta ki hayatına Sam ve Patrick adında iki kardeş girene kadar. Stephen Chbosky'nin hem romanını hem de senaryosunu yazdığı bu yapım, gençliğin yalnızca parlak ve özgür bir dönem olmadığını cesaretle hatırlatıyor. Büyüme acısını, aidiyet arayışını ve geçmişin bir insan üzerinde bıraktığı derin izleri o kadar dürüst bir gözle aktarıyor ki izleyici zaman zaman perdeye değil, kendi hatıralarına bakıyor gibi hissediyor. Film, duygusal ağırlığını melodrama kaçmadan taşıyor; bu da onu türünün klişelerinden belirgin biçimde ayırıyor. Logan Lerman'ın kırılganlığı ve gücü aynı anda taşıyan performansı, Emma Watson ve Ezra Miller'ın getirdiği enerjiyle birleşince ortaya gerçek anlamda inanılır karakterler çıkıyor. 90'lara ait müzik seçimleri ise nostalji yaratmaktan öte, filmin duygusal dokusunun ayrılmaz bir parçasına dönüşüyor. Saksı Olmanın Faydaları, hem gençliğin hem de geçmişin yaralarıyla hesaplaşmanın hikayesi. İzledikten sonra uzun süre o dünyadan çıkamıyorsunuz.