Batı Ukrayna'nın ıssız köylerinde, Dinyester nehri boyunca uzanan bir dünyanın içine adım atmak, zamanın bambaşka bir biçimde aktığını hissetmek demektir. "Tıha Povın" ya da Türkçesiyle "Sessiz Sel", modern yaşamın gürültüsünden bilinçli olarak uzak duran Pentekostal Hristiyan bir topluluğu, yani "Kaşketnıklar"ı merkezine alıyor. Erkeklerin alçakgönüllülük simgesi olarak başlarına taktıkları kasketlerden adlarını alan bu cemaat, elektriği, motorlu taşıtları ve kitle iletişim araçlarını reddederek İncil'in öğretileri doğrultusunda bir yaşam sürdürüyor. Dmitro Sukholıtkıy-Sobçuk'un kamerası bu topluluğa dışarıdan bir mercek tutmak yerine, gündelik hayatın içinde sabırla bekliyor. Sabah ayinlerinden tarla işlerine, aile sofrasından sessiz duaya uzanan ritimler; sanayi çağı öncesinin bir yankısı gibi ekrana yansıyor. Yönetmenin gözlemci tavrı, belgesele ağır ve düşündürücü bir nefes kazandırıyor; hiçbir şey zorla açıklanmıyor, hiçbir şey romantize edilmiyor. Ama filmin en derin katmanı belki de arka planda süregelen Ukrayna savaşıyla bu topluluğun sessiz varoluşu arasındaki gerilimden doğuyor. İnanç, yalıtılmışlık ve hayatta kalma birbirini besleyen sorulara dönüşüyor: Modern dünyanın yıkıcı dalgaları bu köyleri de eriştiğinde ne olur? Gelenekler bir kalkan mı, yoksa fırtınada savrulan bir yaprak mı? Sekiz puan gibi yüksek bir TMDB değerlendirmesiyle dikkat çeken yapım, hızlı tüketim çağında izleyiciye yavaşlamayı, bakmayı ve dinlemeyi hatırlatıyor. Sessizliğin bu denli anlamlı konuşabildiği belgeseller artık oldukça nadir.