1994 yılının Tayvan televizyon dünyasında belirli bir dönemin aile yapısını, toplumsal çelişkilerini ve geleneksel değerlerle modernliğin çarpışmasını mercek altına alan bu yapım, adından da anlaşılacağı üzere son derece çarpıcı bir zeminde kurulu. Başlığın işaret ettiği çok eşlilik meselesi, sıradan bir melodram malzemesi olarak kullanılmıyor; aksine dönemin toplumsal gerçekliğine, aile içi güç dengelerine ve kadın kimliğine dair çok katmanlı bir sorgulamaya kapı aralıyor. 廖偉雄 ve 恬妞 gibi Tayvan sinemasında ve televizyonunda köklü izler bırakmış oyuncuların bir araya geldiği bu yapım, izleyiciyi önce tanıdık bir ev ortamının sıcaklığına davet ediyor. Ancak bu sıcaklık, kısa sürede altında kaynayan gerilimleri, sessizce büyüyen kıskançlıkları ve yıllarca söylenemeyen sözleri barındıran karmaşık bir atmosfere dönüşüyor. Her karakterin kendi iç dünyasında taşıdığı yük, dizinin ilerleyen bölümlerinde seyirciye ağır ama bir o kadar da gerçekçi bir biçimde hissettiriliyor. Yirmi bölümlük yapısı sayesinde anlatı, acele etmeden her karaktere yeterince nefes alanı tanıyor. Buradaki gerçek başarı, olayların sürüklediği değil, insanların birbirini nasıl etkilediği, nasıl şekillendirdiği ya da yıprattığı üzerine kurulu bir dramaturji anlayışında yatıyor. Ev içi dinamikler, sessiz bakışlar, yarım kalan cümleler ve yüzlere yansıyan çaresizlikler, diyaloglardan çok daha fazlasını anlatıyor. 1990'ların başında Çin dili yayıncılığında dönemin toplumsal değerlerini sorgulayan ve geleneksel yapıyı eleştirel bir gözle ele alan yapımlar oldukça cesur bir zemine basıyordu. Bu dizi de o cesur zemine adım atmaktan çekinmeyen bir yapım olarak öne çıkıyor. Kadın karakterlerin portreleri özellikle dikkat çekici; her biri farklı bir tutumu, farklı bir sessizlik biçimini ve farklı bir direniş şeklini temsil ediyor. Nostalji sevenler için 1990'ların Tayvan prodüksiyon estetiğini solumak, dönem dramaları arayanlar içinse insan ilişkilerinin o kadim karmaşasıyla yüzleşmek adına kayda değer bir deneyim sunuyor.