Bazı aşk hikâyeleri, hissettiklerini kelimeye dökmekte güçlük çeken insanların sessiz dünyasında geçer. Japon yapımı bu boys' love dizisi, duygularını bastırmaya alışmış genç erkeklerin iç seslerini mercek altına alarak başlıyor; gündelik hayatın sıradan akışı içinde filizlenen, ama hiç de sıradan olmayan bir bağı anlatıyor. Dizi, bir erkeğin başka bir erkeğe duyduğu çekimi hem kendi içinde hem de toplumsal beklentiler karşısında nasıl konumlandıracağını bilememesinden doğan o özgün gerilimi işliyor. Otuz bölümlük yapısıyla bu meseleyi aceleci bir tempodan kaçınarak, küçük anlara yaslanarak ilerliyor. Bir bakış, yarım bırakılmış bir cümle, beklenmedik bir sessizlik — dizinin dili tam olarak bu. Japon BL yapımlarının zaten köklü bir geleneği var ve bu dizi de o geleneğin en belirgin özelliğini taşıyor: duyguları büyük dramatik patlamalarla değil, kılcal damarlar gibi işleyerek aktarmak. Oyuncu kadrosu bu hassas anlatım için doğru seçilmiş görünüyor; özellikle sözsüz sahnelerde taşınan ağırlık, senaristlerin karakterlere ne kadar alan açtığının göstergesi. Dizinin hedef kitlesini yalnızca BL hayranlarıyla sınırlamak haksızlık olur. Kimliğiyle barışma süreci, başkasını severken kendine yabancılaşma hissi ve "kabul görmek" arzusu evrensel temalar. Bu temalar burada Japon kültürünün kendine özgü içe dönük anlatım estetiğiyle buluşuyor ve izleyicide uzun süre yerinden kımıldamayacak bir his bırakıyor.