Bazı hikayeler vardır; sizi ekran başına bağlamak için aksiyona, gerilime ya da sürpriz kurgulara ihtiyaç duymaz. This Is Us tam olarak böyle bir yapım. NBC'nin 2016'da yayına giren ve altı sezon boyunca milyonlarca izleyiciyle buluşan bu dizisi, insanın içindeki en ham duyguları yüzeye çıkarmak için yalnızca bir şeye güvenir: hayatın kendisi. Dan Fogelman'ın yarattığı bu dizi, farklı nesillere ait karakterlerin birbiriyle iç içe geçen hikayelerini anlatır. Pearson ailesi, Amerikan televizyon tarihinin en unutulmaz aile portresine dönüşür bu süreçte. Milo Ventimiglia ve Mandy Moore'un canlandırdığı ebeveynler, Sterling K. Brown, Chrissy Metz ve Justin Hartley'nin hayat verdiği çocuklar; hepsi birlikte ekranlara, insanın kırılganlıklarını, umutlarını ve yenilgilerini işleyen derin bir doku örer. Dizinin en çarpıcı özelliklerinden biri, zamanı bir anlatı aracı olarak kullanma biçimidir. Geçmiş ve şimdi, büyük bir ustalıkla iç içe örülür; bir sahnede yıllar önceye dönerken öbüründe o anın günümüzdeki yankısını hissedersiniz. Bu yapı sayesinde izleyici, karakterleri tek bir zaman diliminde değil, tüm bir yaşam boyunca tanıma fırsatı bulur. Benimseme, bağımlılık, kayıp, kimlik arayışı, başarı ve başarısızlık gibi temalar; hiçbir zaman didaktik ya da abartılı bir dille değil, içten ve inandırıcı bir gerçekçilikle işlenir. This Is Us, gözyaşı döktürmek için tasarlanmış yapay duygusallıktan uzak durur. Tam tersine, izleyiciyi zaman zaman kendi hayatıyla yüzleştirir. Bir bölüm biterken kendinizi dizinin karakterleri için değil, kendi geçmişiniz için hüzünlenirken bulabilirsiniz. Bu, sıradan bir televizyon dizisinin başarabileceği bir şey değildir. Altı sezon, yüz beş bölüm boyunca süregelen bu yolculuk; Amerikan dram televizyonculuğunun son on yılına adını altın harflerle yazdırmış bir yapımdır. İzlerken hem ağlatır hem güldürür, hem yorar hem de doldurur. Ve bittiğinde, aklınızda kalan yalnızca bir hikaye değil, hayatın kendisine dair yeni bir bakış açısı olur.