Bazı hikayeler sizi başından beri kolunuzdan yakalayıp bir daha bırakmaz. Chainsaw Man tam da böyle bir şey; hem sizi güldürür hem titreten, hem umursattırır hem derinden rahatsız eden, nadir dengeleri yakalamış bir yapım. Hikaye, hayatın her türlü acısını sırtlamış genç bir iblis avcısı olan Denji'nin etrafında şekilleniyor. Babası ölmüş, üzerinde çökertici bir borç var ve tek dostu, testere güçlerine sahip küçük bir iblis köpek: Pochita. Denji bu dünyaya katlanmasının nedeni belki de bir çatı altında uyumak ya da sıcak yemek yiyebilmektir. Arzuları bu kadar basit, gerçekliği ise bu kadar sert. Ancak bir olayın ardından Pochita'nın gücüyle yeniden doğan Denji, artık sıradan biri değildir; gövdesinden zincirli testere çıkarabilen, devlet bünyesindeki gizli bir birimin saflarına katılacak olan Chainsaw Man'dir. Mangaka Tatsuki Fujimoto'nun orijinal eserinden MAPPA stüdyosunun büyük bir özenle perdeye taşıdığı bu anime, sıradan bir aksiyon fantezisi değil. Kan, şiddet ve kaos yüzeyde göze çarpsa da altta sürekli akan bir melankoli, varoluşsal bir yalnızlık ve ham bir insanlık duygusu var. Denji'nin istekleri çarpıcı biçimde küçük, içinde bulunduğu dünya ise orantısız biçimde gaddar. Bu zıtlık, izleyiciyi güldürürken bir anda derin bir hüzne sürüklüyor. Chainsaw Man, izledikten sonra sessizce üzerinizde kalan türden bir yapım.