1970'lerin İngiltere'si, televizyonun bir kitle iletişim aracı olarak en güçlü dönemini yaşadığı yıllardır. BBC'nin bu dönemde hayata geçirdiği antoloji format, İngiliz dramasının belki de en cesur ve en kalıcı miraslarından birini oluşturur. Her bölümde bambaşka bir hikâye, bambaşka karakterler ve bambaşka bir dünyanın kapısını aralayan bu yapı, izleyiciyi tek tip bir anlatıya bağlamak yerine her seferinde sıfırdan bir insanlık kesitinin içine fırlatır. Tiyatro kökenli metinlerden beslenen seri, sahnenin yoğun ve kişisel atmosferini küçük ekrana taşımayı başarır. Bir fabrika işçisinin varoluş sancıları, bir ailenin içindeki sessiz kırılmalar ya da toplumsal baskı altında ezilen sıradan insanların hikayeleri; bunların her biri kendi başına tam ve derin bir deneyim sunar. Yapının gücü, büyük prodüksiyonların görsel şatafatında değil, insan gerçekliğinin ham ve sarsıcı biçimde aktarılmasındadır. On dört sezon boyunca üç yüzü aşkın bölümle ekrana gelen bu antoloji, döneminin önde gelen yazar ve yönetmenlerine geniş bir özgürlük alanı tanıdı. Bu sayede İngiliz televizyon tarihinin bazı en yürekli ve en tartışmalı anları burada doğdu. İzleyiciye tek bir his değil, geniş bir duygusal yelpaze sunan yapı; komediyi trajedinin hemen yanı başına koyarken toplumsal eleştiriyi de asla göz ardı etmez. Dönemi anlamak isteyenler için vazgeçilmez, derin bir arşiv niteliği taşır.