1990'ların çocuklarının zihnine kazınan o açılış melodisi hâlâ kulaklarda çınlıyorsa, bunun bir nedeni var. X-Men, sadece bir çizgi roman uyarlaması değil, aynı zamanda farklı olmak, dışlanmak ve yine de ayakta durmak üzerine kurulmuş derin bir metafordu. Onlarca yıl sonra bu evren yeniden perdede beliriverdiğinde, nostalji ile olgunlaşmış bir anlatının buluşması izleyiciyi bambaşka bir yere taşıyor. X-Men '97, selefinin bıraktığı yerden devam eden bir devam hikâyesi olmaktan çok öte. Yapım, 90'ların animasyon estetiğine sadık kalırken karakterleri gerçek anlamda büyütmeyi başarıyor. Tanıdık yüzler, tanıdık çatışmalar; ama bu sefer her şey çok daha ağır ve çok daha karmaşık. Mutantların yaşadığı dünya, onları sevmek bir yana, varlıklarına bile tahammül edemiyor. Ve bu dünyayı korumak için ellerinden geleni ardına koymayan bir ekibin omuzladığı yük, her bölümde biraz daha ağırlaşıyor. Dizinin en dikkat çekici yanı, yetişkin bir kitleye hitap etme cesareti. Kahraman-kötü adam ikilemi çok gerisinde kalıyor; ahlaki gri alanlar, kimlik sorgulamaları ve kolektif travma kavramları anlatının merkezine oturuyor. Ayrımcılık teması, alegorik bir perde arkasında değil doğrudan ve yüzleşmekten kaçınılmayacak biçimde işleniyor. Bu yönüyle dizi, kaçışçı bir süper kahraman eğlencesinden ziyade döneminin ruhunu sorgulatan bir ayna işlevi görüyor. Görsel dil de bu ağırlığı taşıyor. Retro çizim tarzı bilinçli bir tercih; geçmişe bir selam niteliği taşısa da hikâyenin nabzı son derece çağdaş atıyor. Senaryonun ritmi, karakterler arasındaki dinamikler ve özellikle belirli bölümlerde yaşanan dramatik kırılmalar, bu yapımın sıradan bir nostaljik yeniden canlandırma olmadığını açıkça ortaya koyuyor. X-Men '97, hem o dönemi yaşayan hem de çizgi roman mirasına sonradan adım atanlar için farklı katmanlarda deneyimleniyor. Kimileri için çocukluğa açılan bir pencere, kimileri için ise günümüzün kırılgan toplumsal gerçekliklerini süper güçlerin prizmasından yeniden okuyan cesur bir anlatı. Her iki durumda da ekrandan gözleri ayırmak zorlaşıyor.