Ahlakın sınırlarını zorlayan, iyilik ile kötülük arasındaki ince çizgiyi silikleştiren ve izleyiciyi kendi değerleriyle yüzleşmeye zorlayan yapıtlar nadirdir. Tsugumi Ohba'nın efsanevi mangasından uyarlanan bu 37 bölümlük anime serisi, tam da bu nedenle yıllar geçtikçe unutulmak bir yana, daha da derinleşen bir kült statüsüne kavuşmuştur. Hikâyenin merkezinde parlak zekâsıyla yaşıtlarından sıyrılmış, ancak dünyanın çürümüşlüğü karşısında derin bir iç bunalım yaşayan genç bir insan var. Sıradan bir öfkeden değil, gerçek anlamda ahlaki bir tatminsizlikten beslenen bu karakter, tesadüfen eline geçen doğaüstü bir güçle birlikte kendini insanlığın kurtarıcısı olarak konumlandırmaya başlar. Niyetleri başlangıçta ne denli saf görünse de iktidarın ve mutlak kontrolün insanı nasıl dönüştürdüğü, serinin en çarpıcı sorusu olarak sürekli güncelliğini korur. Ölüm Defteri, basit bir iyiler-kötüler çatışması sunmaz. Bunun yerine izleyiciyi rahatsız edici bir konuma yerleştirir: Suçluların öldürülmesini izlerken kendinizi haklı bulmak ile buna karşı çıkmak arasında gidip gelirsiniz. Bu ahlaki kargaşa, serinin ruhunu oluşturan şeydir. Adaleti kimin tanımladığı, tanımlaması gerektiği ve bu tanımın bedelinin ne olduğu soruları, her bölümde farklı bir katmanla karşımıza çıkar. Hikâyenin diğer kalbinde ise dünyanın en keskin zihinlerinden biri olan ve kimliğini derin bir esrarla örten dedektif L yer alır. İki dâhinin birbirini bir satranç oyunu gibi okuduğu, her adımın karşı adımı öngörerek atıldığı gerilim, anime dünyasının belleğine kazınmış sahneler doğurur. Bu karşılaşma yalnızca bir kovalamaca değil, iki farklı dünya görüşünün amansız çarpışmasıdır. Görsel anlatımı, sinematik kurgusu ve Yoshihisa Hirano'nun büyüleyici müzikleriyle Madhouse stüdyosunun ortaya koyduğu iş, anime tarihinin teknik olarak da en özenli örneklerinden biridir. Her sahne atmosferi bilinçli biçimde inşa eder; ışık ve gölge kullanımı, karakterlerin iç dünyasını yansıtan sembolik bir dil oluşturur. Psikolojik gerilim sevenlerin, karmaşık karakter analizinden keyif alanların ve ahlak felsefesiyle zihnini meşgul etmeyi sevenlerin kaçırmaması gereken bu seri, bittiğinde insanı düşüncelerinin ortasında bırakır. Ve belki de en iyi yapıtların ortak özelliği budur zaten.