Sherlock Holmes efsanesi yüzyılı aşkın süredir yeniden yorumlanıyor, dönüştürülüyor ve bambaşka coğrafyalara taşınıyor. Ama Robert Doherty'nin 2012'de hayata geçirdiği bu versiyon, belki de bu yeniden anlatımların en cesur olanlarından biri. Çünkü buradaki Holmes, parlak bir dehanın zafer hikâyesi değil; kendisiyle barışmaya çalışan, kırılgan ve çok katmanlı bir insanın portresi. Manhattan sokaklarına taşınan bu hikâye, New York'un gürültüsünü ve karmaşasını yalnızca bir arka plan olarak kullanmıyor. Şehir, karakterlerin iç dünyalarının bir yansıması haline geliyor. Bağımlılıktan iyileşmeye çalışan bir dâhinin çözmeye çalıştığı suçlar, dışarıdan bakıldığında klasik bir polisiye çerçevesine oturuyor gibi görünse de dizinin asıl meselesi çok daha derinde yatıyor. Her bölümde çözülen vakalar, aslında karakterlerin kendilerini anlamlandırma biçimlerine dair birer metafora dönüşüyor. Jonny Lee Miller'ın canlandırdığı Sherlock, hem sinir bozucu hem de büyüleyici. Zekâsıyla ezici, tahmin edilemezliğiyle yorucu ama bir o kadar da insani. Miller bu dengeyi, abartıya kaçmadan ve seyirciye mesafeli hissettirmeden kuruyor. Öte yandan Lucy Liu'nun Dr. Joan Watson yorumu, dizinin belki de en devrimci kararı. Yalnızca cinsiyeti değiştirilmiş bir yardımcı değil bu Watson; bağımsız, derinlikli, kendi karanlıklarını taşıyan ve Holmes'la gerçek anlamda eşit bir ilişki kuran bir karakter. İkisi arasındaki dinamik, romantizme değil karşılıklı saygıya ve zaman içinde gelişen gerçek bir bağa yaslanıyor. Dizi yedi sezon boyunca sadece suç çözmüyor; iyileşmenin ne anlama geldiğini, geçmişin bir insanı nasıl hem mahvettiğini hem de şekillendirdiğini ve gerçek anlamda ait olmanın mümkün olup olmadığını sorguluyor. Prosedürel polisiye formatının içinde seyircinin farkında bile olmadan bu sorularla yüzleşmesini sağlıyor. Sabır isteyen bir dizi bu. İlk bölümlerden itibaren büyük patlamalar beklememek gerek. Ama zamanla karakterlere yatırım yaptıkça, hikâye o sakin ama kalıcı biçimiyle içine işliyor. Holmes ve Watson'ı bir kez daha tanımak isteyenler için değil, onları ilk kez gerçekten tanımak isteyenler için.