İngiliz televizyon tarihinin en saf komedi anlarından bazıları, Devon'ın Torquay kasabasındaki mütevazı bir otel lobisinde yaşanır. Fawlty Towers, asabi, kibirli ve fırsatçı otelci Basil Fawlty'yi merkeze alır; bu adam müşterilerini sevmez, personelini küçümser ve hayatının tam anlamıyla yanlış gittiğini düşünür. Karısı Sybil'in gölgesinde ezilen, garson Manuel'in her hatasına sinirlenen ve bir türlü işlerin yoluna girmesini sağlayamayan Basil, aslında kendi felaketinin tek mimarıdır. John Cleese ve Connie Booth'un kaleme aldığı bu Monty Python ruhunu taşıyan yapı, İngiliz absürt komedi geleneğinin zirvelerinden biri olarak kabul görür. Her bölüm kendi içinde neredeyse teatral bir yapıya sahiptir; küçük bir yanlış anlaşılma ya da basit bir kaza, Basil'in panikle durumu kurtarmaya çalışmasıyla zincirleme bir felakete dönüşür. İzleyici, Basil'in çukuru daha da derinleştirdiğini görürken hem güler hem de tuhaf bir şekilde ona sempati duyar. Sadece 12 bölümden oluşan bu yapının kalıcılığı düşündürücüdür. Az malzemeyle bu denli yoğun ve kusursuz bir komedi inşa etmek hem yazarlık hem de oyunculuk açısından olağanüstü bir disiplin gerektirir. John Cleese'in Basil Fawlty yorumu, İngiliz ekranlarında yaratılmış en özenle işlenmiş karakterlerden biridir; sinirli, umutsuz ama bir o kadar da gülünç. Kendini diğerlerinden üstün gören biri olarak her defasında tam anlamıyla yüzüstü düşmek, Fawlty Towers'ı yalnızca komedi değil, insan doğasına dair keskin bir gözlem haline getirir.