Tom Hiddleston'ın rehberliğinde gerçekleşen bu miniseri, tarihin en çarpıcı yok oluş anlarından birini; MS 79'daki Vezüv patlamasını ve Pompei'nin küller altında kayboluşunu bambaşka bir perspektiften ele alıyor. Ancak burada söz konusu olan yalnızca bir volkan felaketi değil; binlerce yıl önce donup kalan bir şehrin, ardında bıraktığı izlerle bugün hâlâ ne kadar canlı ve insani bir şey söylediği. Hiddleston ekrana yalnızca bir sunucu olarak çıkmıyor; onun merakı ve o kadifemsi anlatım sesi, izleyiciyi Pompei sokaklarında yürütüyor, harabelerin arasında nefes aldırıyor. Dizi, arkeolojik bulguları salt bir bilgi aktarımına dönüştürmek yerine duygusal bir yolculuğa zemin olarak kullanıyor. Küle dönmüş bir ekmek somunundan, son anlarında birbirini kucaklayan iki insanın izine kadar her detay, tarihin ne denli kişisel bir şey olduğunu hatırlatıyor. Lubna Azabal ve diğer oyuncuların katıldığı dramatik yeniden canlandırmalar ise belgeselin soğuk mesafesini kırıyor; izleyici kendini o günlerde yaşayan insanlarla aynı zeminde buluyor. Üç bölümlük yapısıyla odaklı ve yoğun kalan dizi, Pompei'yi bir müze sergisi gibi değil, yaşayan bir bellek gibi sunuyor. Tarihe meraklı olanlar için güçlü bir giriş kapısı, Pompei'yi zaten bilenler içinse tanıdık bir hikâyeye taze bir soluk. Hiddleston'ın bu konuya duyduğu gerçek hayranlık ekrandan hissediliyor ve bu samimiyet, diziyi sıradan bir tarih belgeselinin çok ötesine taşıyor.