Bazı hikâyeler, insanın içinde bir şeyleri yerinden eder. Emmy Rossum'un hayat verdiği FBI ajanı, sıradan bir soruşturmayla başladığını sandığı bir sürecin içinde kendini giderek derinleşen, kişisel bir hesaplaşmanın ortasında bulur. Seri katil temasını ele alan pek çok yapı bu noktada formüle teslim olur; ancak Elizabeth Meriwether'ın yarattığı Furious, en azından niyeti itibarıyla bu tuzaktan kaçmaya çalışır. Dizi, suç türünün alışılmış karanlığını taşımakla birlikte asıl ağırlığını insan psikolojisine yükler. Bir kadın olarak sistemin içinde var olmaya çalışan, hem avcı hem de bir anlamda av konumunda olan bir karakteri merkeze alması, yapıya yalnızca bir gerilim dizisinin ötesinde anlam katma potansiyeli taşır. Lola Petticrew ve Scoot McNairy'nin desteklediği kadro, bu potansiyeli zaman zaman gerçeğe dönüştürmeyi başarır. Sekiz bölümlük yapısıyla sıkı tutulmaya çalışılan tempo, izleyiciyi nefes almadan ilerleyen bir gerilimin içine çekmeyi amaçlar. Meriwether'ın daha önce New Girl gibi tamamen farklı bir türde kendini kanıtlamış olması, burada ilginç bir tercih olarak öne çıkar; komik zamanlama duygusu yerini keskin diyalog yazımına bırakmıştır. 6.5 puan, dizinin vadini tam anlamıyla yerine getiremediğine işaret eder. Bazı klişelerden tam olarak kurtulamayan Furious, yine de güçlü oyunculukları ve atmosfer yaratma konusundaki başarısıyla gerilim severler için göz ardı edilmesi zor bir yapım olarak karşımıza çıkar.