Naif bir ortaokul öğrencisinin omuzlarına dünyanın kaderini yüklemek, ilk bakışta sıradan bir masal kurgusu gibi görünebilir. Ancak Sailor Moon, bu basit çerçevenin içine o kadar katmanlı bir evren yerleştirir ki seri, yayınlandığı günden bu yana nesiller boyu unutulmayanlar arasına girmeyi başarmıştır. Usagi Tsukino, hayatı manga okumak ve yemek yemekten ibaret olan, sınavlardan sürekli düşük alan, biraz dağınık ve fazlasıyla duygusal bir kızken gizemli bir kedi ona inanılmaz bir sır fısıldar: O, Sailor Moon'dur. Kötülüğe karşı savaşmak için seçilmiş bir savaşçı. Serinin en büyük gücü, bu fantastik kurgunun altında son derece insani bir özün yatmasıdır. Dostluk, sadakat, kayıp ve sevgi; savaşçı kıyafetlerinin altında bunlar vardır. Usagi mükemmel bir kahraman değildir, tam tersine kusurları ve çocuksulığıyla izleyicinin en kolay özdeşleşebildiği karakterlerden biridir. Bu özgünlük, diziyi sıradan bir çocuk animesinin çok ötesine taşır. Takanori Arisawa'nın bestelediği müzikler de bu atmosfere büyük katkı sağlar; hem masalsı hem melankolik tonlar, dizinin duygusal ağırlığını taşıyacak güçtedir. Sailor Moon, izleyiciyi büyüterek değil, içindeki o ilk masuma dönmeye davet ederek etkiler. Bugün hâlâ yeni nesil izleyiciler tarafından keşfedilmesi, onun yalnızca nostaljik bir yapıt olmadığının en net kanıtıdır.