Ankara'nın gri, yorgun sokaklarında dolaşan bir adamın hikayesi bu. Yıllarca cinayet bürosunda çalışmış, rütbesi hiç yükselmemiş, disiplinsizliği kadar zekasıyla da nam salmış bir polis memuru olan Behzat Ç., Türk televizyon tarihinin en özgün karakterlerinden biri olarak ekrana geldi. Erdal Beşikçioğlu'nun üstüne giymişçesine canlandırdığı bu karakter, sıradan bir dedektif değil. Viski içen, kurallara baş kaldıran, sisteme küs ama adalete inatla bağlı kalan bir adam. Her bölümde yeni bir cinayet soruşturması izlesek de dizinin asıl ağırlığı, Behzat'ın kendi iç dünyasındaki karanlıkta gizleniyor. Kızıyla kuramamış olduğu bağ, eski eşiyle süregelen gerginlik ve bu yüklerle başa çıkmanın imkansızlığı, polisiye türünü varoluşsal bir sorgulamaya dönüştürüyor. Harun, Hayalet, Akbaba gibi renkli karakterlerden oluşan ekip ise diziye hem solukluk hem de derin bir insan sıcaklığı katıyor. Aralarındaki diyaloglar zaman zaman güldürürken çoğu zaman insanı düşündürüyor. Emrah Serbes'in romanından ilham alan bu yapım, Ankara'yı yalnızca bir mekan olarak değil, bir ruh hali olarak sunuyor. Serdar Akar'ın yönetiminde şekillenen dizi, Türk polisiyesini klişe kalıplardan sıyırıp gerçekçi ve ham bir dile taşıdı. 2010'lardan bu yana izlenir ve konuşulur olmaya devam etmesi, tesadüf değil.