Çocukluğun en masum anlarından birinde kaybedilen bir arkadaşın hayaleti, yıllar sonra kapıyı çaldığında ne yaparsınız? Anohana, tam da bu soruyu soran ve cevabını bulmak için izleyiciyi içten içe sızlatan türden bir yapım. Hikaye, bir zamanlar altı kişilik sıkı fıkı bir çocuk grubunun, yıllar içinde nasıl birbirinden kopuk ve kırık insanlara dönüştüğünü gözler önüne serer. Grubun lideri konumundaki Jintan artık odasına kapanmış, dış dünyayla bağını koparmış biridir. Tam bu noktada, yıllar önce hayatını kaybeden çocukluk arkadaşı Menma, onun karşısına sanki hiç büyümemiş gibi belirir. Menma'nın tek bir isteği vardır: dağılmış grubu bir kez daha bir araya getirmek. Anohana'yı sıradan bir hayalet hikayesinden ayıran şey, doğaüstü unsurun yalnızca bir araç olarak kullanılmasıdır. Asıl mesele kayıp, suçluluk duygusu, ifade edilemeyen sevgiler ve büyümenin kaçınılmaz acısıdır. Her karakterin geçmişte taşıdığı yük farklıdır; kim için ne hissedildiği, kimin neyi sakladığı yavaş yavaş ortaya çıkarken izleyici kendini bu gençlerin içinde bulur. Japon animasyonunun slice of life geleneğine derinden bağlı olan bu yapım, görsel olarak sakin ama duygusal olarak son derece yoğundur. Müziği, renk paleti ve karakterlerin beden dili, sözcüklerin yetersiz kaldığı anlarda devreye girerek anlatıya eşlik eder. On bir bölümde öyle bir birikim yaratır ki finalde yüreğinizde gerçek bir ağırlık hissedersiniz. Kayıpla barışmanın bu kadar güzel anlatılabildiği nadir yapımlardan biridir.