Japon televizyon tarihinin en uzun soluklu polisiye serilerinden biri olan bu yapım, yirmi dört sezon ve dört yüzü aşkın bölümüyle ülkesinde gerçek anlamda bir kültür ikonu haline gelmiştir. İki onlarca yılı aşan yayın hayatı boyunca izleyiciyle kurduğu bağ, sıradan bir polisiye dizisinin çok ötesine geçmiş; her yeni sezon merakla beklenen bir ulusal etkinliğe dönüşmüştür. Hikâyenin merkezinde, polis teşkilatındaki alışılmış hiyerarşiye tam anlamıyla uymayan, zekâsıyla olduğu kadar muhalif duruşuyla da öne çıkan dedektif Sugishita Ukyo yer almaktadır. Kötü huylu ve fazla zeki bulunan bu dedektif, bürokrasinin köşe bucağına itilmiş küçük bir birimde çalışmak zorunda bırakılmıştır. Ancak bu sürgün sayılabilecek konum, onun için bir kısıtlama değil; tam tersine sistemi dışarıdan gözlemleyebileceği, kuralların değil mantığın hâkim olduğu özgür bir alan hâline gelir. Her bölümde yanına verilen yeni ya da değişen ortağıyla kurduğu dinamik, dizinin ruhunu belirleyen temel unsurlardan biridir. "Aibou" kelimesinin tam karşılığı olan "ortak" ya da "eş" kavramı, yalnızca mesleki bir birlikteliği değil, iki farklı karakterin birbirini tamamlamasını da simgeler. Dizi, yalnızca kim öldürdü sorusunun peşine düşmez. Cinayetlerin arka planında yatan toplumsal çürüme, devlet kurumlarının karanlık yüzü ve hükümet içindeki güç oyunları, anlatının sürekli beslenen damarlarıdır. Suç burada bir araçtır; asıl anlatılmak istenen, toplumun görünmez çatlakları ve bu çatlaklardan sızan yozlaşmadır. Japonya'nın köklü bürokratik kültürüne yönelik bu eleştirel bakış açısı, yapımı salt bir eğlence ürününün ötesine taşımaktadır. Anlatım temposu, Batı polisiye anlayışından belirgin biçimde ayrışır. Sabır isteyen, sessizliğe alan tanıyan ve karakterlerin iç dünyasını geniş tutmayı tercih eden bu yapı, izleyiciye nefes alma imkânı sunar. Öte yandan bu yavaşlık asla durağanlık değildir; aksine her ipucunun, her diyaloğun ağırlık taşıdığı, dikkatli bir izlemeyi ödüllendiren bir anlatı ritmidir. Yirmi dört sezon boyunca ayakta kalabilmek, yalnızca iyi bir yapımcılıkla değil, izleyiciyle kurulan derin ve güvenilir bir bağla mümkün olur. Bu dizi, bu bağı yıllar içinde ustalıkla örmeyi başarmıştır.