Chicago'nun varoşlarında, ortalama bir semtin sıradan bir evinde yaşayan Bundy ailesi, 1980'lerin sonunda Amerikan televizyonuna bambaşka bir soluk getirdi. Al Bundy; bir zamanlar lisede futbol yıldızı olan, bugün ise hayatın kendisine oynadığı kazığın tam ortasında duran, yorgun ve bezgin bir ayakkabı satıcısıdır. Her sabah işe gider, müşterilerin kokmuş ayaklarıyla boğuşur, akşam eve döner ve kanepeye çöküp hayatının nereye gittiğini sorgulamadan oturur. Çünkü sorgulamak bile enerji ister, Al Bundy'nin ise buna hali yoktur. Eşi Peggy, ev işleriyle pek arası olmayan, alışverişe düşkün, kendine özgü bir kadındır. Kızları Kelly güzelliğiyle öne çıkar ama zekasıyla değil; oğulları Bud ise sürekli kız peşinde koşan, çoğu zaman hüsrana uğrayan bir genç olarak tabloya renk katar. Komşu Marcy ve kocası ise Bundylerle tam bir zıtlık oluşturur; bu karşıtlık, dizinin sosyal hicvini besleyen en önemli dinamiklerden biridir. Married... with Children, tam da bu düzensiz, çatışmacı ve hiç de idealize edilmemiş aile portesiyle dönemin televizyon anlayışına meydan okudu. O yıllarda ekranlara hakim olan Cosby Show tarzı, kusursuz ve ders veren aile komedilerinin tam karşısına dikildi. Bundyler ne sevimli ne de örnek alınacak bir aileydi. Ama işte bu yüzden bu kadar gerçekti, bu yüzden bu kadar komikti. Dizi, slapstick mizahı keskin sosyal eleştiriyle harmanlayarak sınıf farklılıklarını, tüketim kültürünü, cinsiyet rollerini ve Amerikan rüyasının çürümüş köşelerini acımasızca gözler önüne serer. Al Bundy bir karikatür olarak başlar ama zamanla sıradan insanın ezilmişliğini temsil eden ikonik bir figüre dönüşür. İzleyici ona gülerken aynı zamanda onu anlar, hatta zaman zaman kendini onda bulur. On bir sezon ve iki yüz elli sekiz bölüm boyunca hiç yorulmadan akan bu yapım, Ed O'Neill'in olağanüstü performansıyla hayat bulur. Bugün hâlâ taze ve eğlenceli hissettirmesi, yüzeyin altında yatan o keskin zekânın bir göstergesidir. Bundyler mükemmel değildi, ama tam da bu yüzden unutulmazlar.