Akihabara'nın elektronik dükkânları ve otaku kültürüyle dolup taşan sokaklarında, kendini "Çılgın Bilim İnsanı" olarak tanımlayan Rintaro Okabe, bir bodrum katında kurduğu "Gelecek Aygıtı Laboratuvarı"nda tuhaf deneyler yapmaktadır. Arkadaşlarıyla birlikte üzerinde çalıştığı sıradan görünümlü bir mikrodalga cihazı, tesadüf eseri inanılmaz bir keşfe dönüşür: geçmişe kısa mesajlar göndermek mümkündür. Bu, salt teorik bir zaferin ötesinde, zamanın dokusunu elle tutulur biçimde değiştirme gücü anlamına gelmektedir. Steins;Gate, zaman yolculuğunu bilimsel bir titizlikle ele alması bakımından türünün en olgun örneklerinden biri olarak öne çıkar. Kurgusunu kaba bir maceraya değil, sebep-sonuç ilişkilerinin kırılgan yapısına, yani kelebek etkisine dayandırır. Her gönderilen mesaj, geçmişte sessizce bir taş yerinden oynatır ve bu oynanışın bedeli ağır gelir. Dizinin asıl büyüsü de tam burada gizlidir: Başlangıçta eğlenceli, hatta yer yer absürt bir bilim kurgu komedisi izlediğinizi sanırken, hikâye yavaş yavaş derin bir psikolojik gerilime dönüşür. Okabe'nin yarı deli yarı dahi kişiliği bu geçişi olağanüstü taşır; güldüren biri olmaktan çok daha ağır bir yük altında ezilen birine dönüşümü izlemesi başlı başına etkileyicidir. SERN adlı gölge organizasyonun sahneye girmesiyle birlikte gerginlik katlanır ve dizi komplo, trajedi ile duygusal yoğunluk arasında ustaca bir denge kurar. Steins;Gate, yıllar geçtikten sonra bile anime tarihinin en iyi kurgulanmış zaman yolculuğu anlatılarından biri olarak anılmaya devam etmektedir ve bu itibarı fazlasıyla hak etmektedir.