Türk televizyon tarihinin en içten aile hikâyelerinden biri olan bu yapım, 1993'te ekranlara geldiğinde yalnızca bir dizi değil, milyonlarca izleyici için bir akşam ritüeline dönüştü. Çengelköy sokaklarında geçen bu sıcak dünya, tek başına üç çocuk yetiştirmeye çalışan Fikret'in zorlu ama gülen yüzlü hayatını konu alıyor. Fikret, gençliğinde verdiği yanlış bir kararın bedelini yıllar sonra ödeyen, yüreği geniş ama cüzdanı dar bir adam. Düzenli bir işi yok, planları sık sık çöküyor; ama çocuklarına olan sevgisi hiçbir zaman eksilmiyor. İşte bu çelişki, dizinin asıl gücünü oluşturuyor: Yaşamın getirdiği güçlükler karşısında yılmayan ama bunları hiçbir zaman dramatize de etmeyen bir karakterin portresi. Şevket Altuğ'un Fikret'e hayat verişindeki doğallık, diziyi yapay bir aile masalından çıkarıp gerçek bir mahalle dokusuna taşıyor. Çengelköy'ün esnafı, komşular, çocukların büyüme sancıları ve Fikret'in hem baba hem anne olmaya çalışırken düştüğü komik ya da hüzünlü durumlar, izleyiciyi ekrana bağlayan temel unsurlar. Süper Baba, sadece bir baba-çocuk ilişkisini anlatmıyor; aynı zamanda sorumluluk, fedakârlık ve sıradan insanın gündelik direncini de işliyor. Dört sezon boyunca bu dengeyi hiç bozmadan devam etmesi, onu Türk televizyon tarihinde hâlâ saygıyla anılan bir yapıt hâline getiriyor.