Amerikan televizyon tarihinin en zekice yazılmış sitkomlarından biri olarak kabul gören Arrested Development, işlevsellikten çoktan çıkmış bir ailenin içine düşülen çöküşünü hem acı hem de delice komik bir biçimde aktarıyor. Bluth ailesi, yıllar boyu lüks içinde yaşamış, ancak bu refahın büyük ölçüde yanlış hesaplar ve şüpheli iş anlaşmaları üzerine kurulu olduğunu pek umursamamış bir California hanedanı. Aile reisinin tutuklanmasıyla birlikte her şey allak bullak olunca, tek ayağı yere basan oğul Michael Bluth bu dağınık yapıyı bir arada tutmaya çalışırken kendisini hem patronu hem de bakıcısı gibi hissetmek zorunda kalıyor. Dizinin asıl gücü, karakterlerin birbirinden bencil, tutarsız ve farkında olmadan gülünç oluşundan kaynaklanıyor. Her biri kendi küçük dünyasında hapsolmuş bu insanlar, dış gerçeklikle olan kopukluklarını o denli içtenlikle yaşıyor ki izleyici bazen güleceğini mi yoksa üzüleceğini mi bilemez hale geliyor. Mockumentary estetiğini taklit eden sert ve kuru anlatım diliyle harmanlanan sahte belgesel tonu, diziye alışılmışın dışında benzersiz bir ritim kazandırıyor. Mitchell Hurwitz'in yarattığı bu evren, bölüm bölüm biriken ince göndermeler ve iç referanslarla adeta bir bulmaca gibi işliyor; ne kadar dikkatli izlersen o kadar çok katman keşfediyorsun. Amerikan komedisine yeni bir soluk getiren, seyircisini ciddiye alan ve her izleyişte yeni bir ayrıntı sunan nadir yapıtlardan biri.