Bazı hikâyeler, insanı çocukluğunun masumiyetiyle yüzleştirirken aynı anda dünyanın ne denli karanlık olabileceğini fısıldar. Yoshihiro Togashi'nin kaleminden çıkan ve 2011 yılında yeniden hayata geçirilen bu anime, tam da bu ikili gerilim üzerine kurulu; bir yandan parlak bir macera vaadi sunarken diğer yandan o vaadin ne kadar ağır bir bedel talep edebileceğini yavaş yavaş gözler önüne serer. Küçük Gon'un babasını bulma isteğiyle çıktığı yolculuk, ilk bakışta klasik bir büyüme hikâyesi gibi görünebilir. Ama Hunter x Hunter, bu kalıba sığmayı reddeden bir yapıdır. Gon'un saflığı ve sonsuz iyimserliği, serinin motorudur; ancak bu motor zamanla çok daha karmaşık, çok daha sancılı bir arazi üzerinde çalışmaya başlar. İzleyici, hikâyenin ilerleyen bölümlerinde kendini yalnızca bir çocuğun macerasını izlerken değil, ahlak, güç, özveri ve insanlığın sınırları üzerine derin sorularla boğuşurken bulur. Serinin en büyük gücü, karakterlerine gösterdiği cesaret. Gon'un yol arkadaşları olan Killua, Kurapika ve Leorio; her biri kendi içsel çatışmalarını taşıyan, büyüdükçe değişen, bazen yanlış kararlar veren gerçek insanlar gibi hissettiren figürler. Özellikle Killua'nın hikâyesi, bu animeye dair tek başına bir deneme yazısı yazılmasını hak edecek kadar katmanlı ve etkileyici işlenmiş. İkili arasındaki dostluk ise Japon animasyonunun en içten, en kırılgan ilişkilerinden biri olarak hafızalara kazınıyor. Togashi'nin dünya inşası da ayrı bir övgüyü hak ediyor. Nen sistemi olarak adlandırılan güç mekanizması, yüzeysel bir "sihir öğren, düşmanı yak" formülünün çok ötesinde; strateji, psikoloji ve yaratıcılığın iç içe geçtiği zengin bir yapı sunuyor. Bu nedenle dövüş sahneleri sırf görsel bir şölenden ibaret kalmıyor; her mücadele kendi içinde küçük bir satranç partisi gibi okunabiliyor. Dizi, izledikçe insanı daha çok içine çeken, bazı bölümlerin ardından sessizce oturup düşünmeye iten türden. Neşe ile acıyı bu denli ustalıkla harmanlayan yapımlar nadirdir. 148 bölümün sonunda geriye kalan şey, yalnızca izlenmiş bir anime değil; bir parçası olunmuş, hâlâ bitmemiş gibi hissettiren canlı bir evrendir.