Zihin bir silah olduğunda, polisin çözemediği davalar çocuk oyuncağına döner. California Araştırma Bürosu'nun titiz ve kurallara bağlı ekibi, aralarına katılan yeni danışmanlarıyla birlikte hem iş yapış biçimlerini hem de "gözlemek" kavramının sınırlarını baştan tanımlamak zorunda kalır. Patrick Jane, geçmişini geride bırakmaya çalışan ama tam da bu geçmişin içinde yaşayan bir adam. Sahte medyumluk kariyerinin ona öğrettiği şey, insanları kandırmanın ne denli kolay olduğu değil; aksine insanların ne kadar çok şeyi ele verdikleri, farkında olmadan nasıl itiraf ettikleridir. Bir masanın karşısındaki şüphelinin gözlerindeki o milisaniyelik titreme, sesi boğulurken parmaklarının masaya vurduğu ritim, seçtiği kelimelerin ardında sakladığı korku... Jane bunları bir dedektifin disipliniyle değil, bir sanatçının sezgisiyle okur. Bu da onu hem ekibinin en değerli üyesi hem de en baş belası yapar. Bruno Heller'ın yarattığı bu evren, yüzeyde klasik bir suç dizisi görünümündeyken derinlerde çok daha karanlık ve kişisel bir şeyi barındırır. Her bölüm kendi içinde tamamlanan bir bulmaca sunarken arka planda sessizce büyüyen bir hesaplaşma hikâyesi akar. Red John yalnızca bir serial killer değil; Jane'in varoluşunun hem nedeni hem de anlamı hâline gelmiş bir obsesyondur. Bu gerilim, diziyi yedi sezon boyunca ayakta tutan en temel güç kaynağıdır. Simon Baker'ın canlandırdığı Jane, televizyon tarihinin en özgün karakterlerinden biri olarak öne çıkar. Çay içerken bile tehlikeli görünebilen, gülümsemesinin ardında acıyı ustaca saklayan bu performans, izleyiciyle kurduğu o nadir bağlardan birini oluşturur; hem üzülürsünüz hem gülersiniz hem de her sahnede bir adım önünüzde olduğu için ona hafifçe kızarsınız. Suç dizisi alışkanlıklarını sorgulayan, zekâyı eğlenceyle harmanlayan ve karakterin iç dünyasını hikâyenin merkezine koymayı başaran yapılar arasında The Mentalist, hâlâ hak ettiği yerde durur. Bazı davalar kapanır, bazı yaralar kapanmaz.