Voleybol kortlarının ahşap zeminine düşen topların sesi, bazen hayatın kendisinden daha güçlü bir yankı bırakabilir. Kısa boylu, sıçrayan, neredeyse fizik kurallarını hiçe sayan bir genç olan Shouyou Hinata'nın hikayesi tam da bu noktadan başlıyor: Yetersiz görünmek, yine de vazgeçmemek. Haruichi Furudate'nin çizgi romanından uyarlanan bu anime, spor türünün klişelerine yaslanmakla birlikte onları bambaşka bir enerjiyle yeniden var ediyor. İzleyiciye sadece bir takımın şampiyonluk macerasını değil, bir neslin büyüme sancısını, aidiyet arayışını ve kendi sınırlarını tanıma sürecini sunuyor. Karasuno Lisesi voleybol takımı, zamanında güçlü bir kulüp olmaktan çıkıp sıradan bir okul takımına dönüşmüştür. Hinata ve onun kadar tutkulu, ama çok daha farklı bir karaktere sahip olan Kageyama bu takıma katıldığında, geçmişin gölgesi altında ezilen bir kulübün yeniden nasıl dirildiğini izlemek kaçınılmaz biçimde heyecan verici oluyor. Serinin en büyük başarılarından biri, her karakteri gerçekten önemsemenizi sağlaması. Ana karakterlerin yanı sıra rakip takım oyuncuları bile derinlikli biçimde işlenmiş; karşı kaleyi tutan genç, sizi neredeyse Hinata kadar etkiliyor. Bu dengeyi kurmak, anlatı açısından son derece zor bir beceridir ve dizi bunu sezonsaldan sezona giderek daha ustaca yapıyor. Animasyon açısından Production I.G imzası hemen belli oluyor. Smaçların anı dondurduğu, servisin rüzgar yarattığı sahneler hem teknik hem estetik açıdan göz dolduruyor. Müzikler ise anın ruhunu öyle iyi yakalıyor ki pek çok parça, dizi bitiminde bile kulaktan silinmiyor. Ama Haikyuu'yu asıl kalıcı kılan şey spordan çok daha öte bir yerde duruyor: Rekabet ve dayanışmanın aynı anda var olabileceği, düşmanın zamanla en değerli müttefikinize dönüşebileceği fikri. Bir sahada rakip olan iki oyuncunun birbirine olan ihtiyacı, bu serinin kalbinde atan en saf his. Ne kadar zıt görünürse görünsün, aslında aynı şeyi arzulayan iki insanın yarattığı kimya izleyiciyi ilk bölümden itibaren kavrayıp bırakmıyor. Spor animesi izlememiş olmanız bu seriyi ertelemek için yeterli bir neden değil. Hatta tam tersi.