1980'lerin Indiana'sı, yalnızca floresan lambalı bodrum katlarında oynanan masa üstü oyunlarından, kaset çaları patlatılmış bisiklet sürüşlerinden ve kasabalarda birbirini seven küçük topluluklardan ibaret değildir. Stranger Things, tam da bu sıradan görüntünün altında, insanın içini ürperten ve bir türlü unutamadığı başka bir gerçekliğin varlığını sezdirir. Duffer Kardeşler, nostaljiyi bir dekor malzemesi olarak kullanmakla kalmaz; onu doğrudan hikâyenin ruhuna işler ve izleyiciyi hem çocukluğun masumiyetine hem de o masumiyetin nasıl paramparça olabileceğine tanık kılar. Hawkins, ilk bakışta sıradan bir Amerikan kasabasıdır. Herkes birbirini tanır, sırlar fazla uzağa gidemez ve hayat yavaş akar. Ne var ki bu yavaşlığın içinde bir çatlak vardır; ne zaman açıldığı bilinmez ama varlığı her şeyi değiştirir. Bir çocuğun yokluğuyla başlayan bu çatlak, zamanla devlet kurumlarının karanlık sırlarını, bilimsel etiğin sınırlarını ve insanın anlayamayacağı boyutların varlığını gün yüzüne çıkarmaya başlar. Dizi, korkunun yalnızca canavar ya da karanlıktan gelmediğini; bazen en soğukkanlı yüzlerin ve en resmi kurumların çok daha derin bir tehlike barındırabileceğini ustalıkla gösterir. Winona Ryder, kaybının acısıyla yıkılan ama bu yıkımın içinde bile inanılmaz bir irade sergileyen bir anne portresini ekrana taşırken, David Harbour çok katmanlı ve kırılgan yapısıyla dizinin duygusal omurgasını sırtlar. Genç oyuncular ise her bölümde biraz daha büyür; arkadaşlık, sadakat ve yüzleşme temaları onların gözlerinden aktarıldığında bambaşka bir ağırlık kazanır. Millie Bobby Brown'ın canlandırdığı karakter ise kelimelerden çok sessizliğiyle konuşur ve bu sessizlik bazen en güçlü diyalogdan daha fazlasını söyler. Dizi, 80'lerin pop kültürüne, Spielberg gerilimlerine ve Stephen King atmosferine duyulan sevgiyi açıkça sergiler; ama bu saygı duruşu hiçbir zaman kopyacılığa dönüşmez. Stranger Things, ödünç aldığı her unsuru özümseyerek kendine özgü bir his yaratır: Hem tanıdık hem ürpertici, hem hüzünlü hem de umut dolu bir his. Sezonlar ilerledikçe tehdidin boyutu büyür, karakterlerin iç dünyaları derinleşir ve izleyici için Hawkins artık sadece bir kasabadan ibaret olmaktan çıkar; bir sınav alanına dönüşür.