Almanya'nın ücra bir kasabasında başlayan bir çocuk kayboluş vakası, yüzeyde sıradan bir polisiye hikaye gibi görünse de Dark çok daha karanlık ve derin sulara dalmak için hazırdır. Winden'ın sisli ormanları, terk edilmiş mağaraları ve yakınındaki nükleer santralin gölgesi, bu küçük kasabaya başından itibaren klostrofobik ve bunaltıcı bir atmosfer kazandırır. İzleyici kendini, her köşesinde gizli bir geçmişin sinsi bir şekilde varlığını hissettirdiği bir yerde bulur. Dört aile, bir kayıpla sarsılır. Ancak bu kayıp yalnızca bir çocuğun izini kaybettirmez; onlarca yıl öncesine uzanan, kuşaktan kuşağa aktarılan bir yaranın da üzerindeki örtüyü kaldırır. Zaman burada doğrusal bir çizgide akmaz; geçmiş, bugün ve gelecek birbirine dolanır, karakterler hem tanıdık hem de gizemli rollerde karşımıza çıkar. Bu yapı izleyiciyi sürekli tetikte tutar, her sahne bir ipucu mu yoksa bir tuzak mı sorusunu zihinlerde dolaştırır. Baran bo Odar ve Jantje Friese, sadece bir gerilim serisi değil; suç, varoluş ve kaderin kaçınılmazlığı üzerine felsefi bir sorgulama inşa etmiştir. Dark, zaman yolculuğunu sıradan bir kurgu aracı olarak kullanmak yerine insanların birbirini nasıl yıktığını, sevginin nasıl obsesyona dönüştüğünü ve bir toplumun nasıl kendi döngüsünün içinde hapsolabileceğini anlatmak için kullanır. Almanca orijinal dilinde izlendiğinde o soğuk, yavaş ve kasıtlı anlatım ritmi ete kemiğe bürünür; bu his başka türlü elde edilemez.