Spor tarihinin en büyük efsanelerinden biri söz konusu olduğunda, kamera önüne geçmek kadar kamera arkasını da anlatmak büyük bir sorumluluk gerektirir. Jason Hehir'in yönetiminde hazırlanan bu on bölümlük belgesel, tam da bu sorumluluğun üstesinden gelen nadir yapıtlardan biri olarak yerini aldı. Konu, 1990'ların sonunda NBA tarihine damgasını vurmuş bir Chicago Bulls kadrosu ve o kadronun kalbinde atan Michael Jordan. Ancak buradaki anlatı salt bir şampiyonluk hikâyesi değil. 1997-1998 sezonu boyunca sahaya çekilen 500 saatten fazla ham görüntü, yıllarca kapalı kalan bir kapıyı aralamak için kullanılmış. İçeriden bir bakış açısı sunan bu belgesel, büyük zaferler kadar büyük gerilimleri, takım içi çatışmaları ve bir devrin kapanmakta olduğunun herkes tarafından hissedildiği o tuhaf, ağırbaşlı atmosferi gözler önüne seriyor. Scottie Pippen'ın gölgede kalmaya karşı sessiz isyanı, Dennis Rodman'ın kontrolsüz enerjisi, Phil Jackson'ın Budist felsefeden beslenen koçluk anlayışı ve Steve Kerr'ün takıma kattığı sessiz güç... Tüm bu karakterler, Jordan'ın etrafında kendi öz hikâyelerini taşıyan insanlar olarak ekrana yansıyor. Belgesel, bir spor efsanesini yüceltmekle yetinmek yerine onu insanileştiriyor; mükemmeliyetçiliğin ne kadar yorucu ve zaman zaman acımasız bir şey olabileceğini sorgulamamıza zemin hazırlıyor. Anlatı çift zamanlı ilerliyor: Geçmişin arşiv görüntüleri ile bugünden bakışların iç içe geçmesi, hem nostaljik bir duygu hem de tarihsel bir mesafe yaratıyor. Bu yapı sayesinde izleyici yalnızca ne olduğunu değil, o anların ne anlam ifade ettiğini de kavrayabiliyor. Basketbola ilgi duymayan birinin bile ekrana yapışmasını sağlayan belgesel, rekabet, sadakat, ego ve fedakârlık gibi evrensel temalar etrafında şekilleniyor. Bir dönemi, bir sporu ve bir insanı anlamak isteyenler için neredeyse zorunlu bir izleme deneyimi sunan yapı, sona erdiğinde ardında hem hayranlık hem de derin bir hüzün bırakıyor. Çünkü anlatılan şey yalnızca bir şampiyonluk değil, bir şeyin son kez yaşanmasının ağırlığı.