Türk televizyon tarihinin en uzun soluklu aile komedilerinden biri olan bu yapım, 2002 yılında ekranlara geldiğinde sıradan bir evlilik hikayesini anlatmayı seçti; ama bunu yaparken pek çok izleyicinin kendi yaşamına dair bir şeyler bulmasını sağladı. Meltem ile Haluk, birbirini seven ama bir türlü anlaşamayan, küçük günlük tartışmaları büyük krizlere dönüştüren, zaman zaman boşanma kelimesini ağızlarına alan ve her seferinde çocukları için bu düşünceden vazgeçen bir çift olarak ekrana taşındı. Dizinin kalbi, bu iki karakterin arasındaki o tanıdık gerilimde atıyor. Pınar Altuğ ve Tamer Karadağlı, birbirlerine hem aşık hem de yorgun düşmüş bir çifti öyle inandırıcı biçimde canlandırdı ki izlerken bunun kurgu olduğunu unutmak mümkün hale geldi. Karakter dinamikleri, Türk aile yapısının kırılganlıklarını ve güzelliklerini eş zamanlı olarak gözler önüne serdi. Yüzeysel bakıldığında bir güldürü olan bu dizi, aslında evliliğin yorucu ama vazgeçilmez yanlarını, ebeveynlik sorumluluğunu ve aile içi iletişimin ne denli kırılgan olabileceğini ustalıkla işledi. Güldürürken düşündürdü, hafifken derinleşti. Yıllar boyunca farklı kanallarda yeniden yayınlanarak nesiller arasında köprü kurması ise tesadüf değil; izleyicinin kendini bu evde hissetmesinin doğal bir sonucu.