Müziğin bazen kelimelerden çok daha derin bir şekilde insanın içini oyduğunu bilen herkes için, bu anime tam anlamıyla ruhun derinliklerine işleyen bir deneyim sunuyor. Japon animasyonunun en içten yapıtlarından biri olarak değerlendirilen Bahşedilen, lise koridorlarında başlayan bir hikâyeyi evrensel bir his yolculuğuna dönüştürmeyi başarıyor. Hikâye, müziğe olan ilgisini kaybetmiş genç bir gitaristin, tesadüfen hayatına giren bambaşka biriyle kurduğu bağ üzerine kurulu. Bu karşılaşma, hem karakterlerin hem de izleyicinin beklentilerini yavaş yavaş yeniden şekillendiriyor. Anime, aceleci değil; duygularını sahneye yavaşça ve özenle serpiştiriyor. Her bölüm, sanki gerçek bir anın fotoğrafını çekiyor gibi ilerliyor; sakin ama altında derin akıntılar barındıran bir nehir gibi. Bahşedilen'i sıradan bir romantik anime olmaktan ayıran en güçlü unsur, müziği dekoratif bir unsur olarak değil, karakterlerin iç dünyasının gerçek bir yansıması olarak kullanması. Rock müziğin ham enerjisi ile karakterlerin kırılgan duygusal durumları arasında kurulan bu gerilim, diziyi hem görsel hem de işitsel açıdan son derece bütünlüklü bir yapıt hâline getiriyor. Müzik sahneleri, izleyiciyi adeta dondurduğu anlar yaratıyor. Dizi aynı zamanda acıyı ve iyileşmeyi anlatan ender yapıtlardan biri. Geçmişin ağırlığını taşıyan karakterler, bu ağırlığı birbirlerine aktararak hafifletmeye çalışıyor. Kayıp, suçluluk, özlem ve yeniden var olma isteği; bunların hepsi büyük dramalar yaşanmadan, günlük hayatın sessiz anlarına gömülü biçimde işleniyor. Bu yaklaşım, dizinin duygusal etkisini katbekat artırıyor çünkü hayatın kendisi de çoğu zaman böyle işliyor. BL (boys' love) türünün örnekleri içinde Bahşedilen, klişelerden kaçınan olgun anlatısıyla ayrışıyor. İlişkiler abartılı ya da sığ değil; aksine kırılgan, gerçekçi ve son derece insan. Bu da diziyi yalnızca türün hayranlarına değil, iyi yazılmış bir karakter draması arayan herkese hitap eder kılıyor. On bir bölümün sonunda geriye bir şarkı, bir his ve tamamlanmamış gibi hissettiren ama aslında tam olduğunu fark ettiğiniz bir hikâye kalıyor. Bahşedilen, izlendiğinde değil; izlendikten sonra gerçek ağırlığını hissettiren türden bir yapıt.