Peter Parker için örümcek ısırığından bu yana hayat hiçbir zaman kolay olmadı; ama bu kez üstesinden gelmesi gereken yük hem maskesinin içinde hem de dışında birikmeye başlıyor. Gecenin karanlığında New York sokaklarını koruyan Örümcek-Adam, gündüzleri sevdiği kadını kaybetme korkusuyla boğuşan sıradan bir genç. Gwen Stacy'ye verdiği söz —onu bu tehlikeli hayatın dışında tutma sözü— her geçen gün daha da ağır bir yük hâline geliyor. Marc Webb'in yönettiği bu ikinci filmin en çarpıcı yanı, süper kahraman anlatısını gerçek bir duygusal çekirdek etrafında şekillendirme çabası. Peter'ın iç çatışması yalnızca kostümlü bir kimlik krizinden ibaret değil; sorumluluk, kayıp ve aşk arasında sıkışıp kalan bir gencin hikâyesi bu. Andrew Garfield, karaktere hem kırılganlık hem de karizmatik bir enerji katarken, Emma Stone ile arasındaki kimya perdeye gerçek bir sıcaklık taşıyor. Bununla birlikte film, kendini tehlikeli bir gösteri coşkusuna da kaptırıyor. Jamie Foxx'un canlandırdığı Electro, görsel açıdan etkileyici bir karakter; elektrik yüklü sahneler New York siluetini adeta başka bir boyuta taşıyor. Dane DeHaan ise karanlık ve içine kapanık yorumuyla dikkat çekiyor. Film zaman zaman fazla kalabalık bir anlatı seçiyor ve bu durum temponun dengesini zorluyor. Yine de Peter Parker'ın hem kahraman hem de insan olmanın bedeline dair sessiz mücadelesi, seyirciyi salondan çıkarken düşündürmeye yetiyor.