Hawaii'nin güneşli sahilleri ve hula dansının ritmi arasında başlayan bu hikaye, yalnızlığın ve ait olmanın evrensel sorularını şaşırtıcı bir içtenlikle ele alıyor. Ebeveynlerini kaybetmiş küçük Lilo, ablasıyla birlikte zor bir hayat sürerken dünyaya sığmayan, kendine özgü hayal dünyasıyla çevresinden kopuk bir çocuktur. Elvis hayranı, deniz canlılarıyla konuştuğuna inanan, alışılmışın dışında bu küçük kız, bir gün bir köpek yavrusu sahiplenir. Ama bu yavrunun aslında ne olduğunu anlamak zaman alacaktır. Stiç, genetik bir deney olarak tasarlanmış kaotik, yıkıcı ve tahmin edilemez bir varlıktır. Ancak film, onu bir tehdit olarak değil; tıpkı Lilo gibi sisteme uymayan, sevilmesi öğrenilmemiş biri olarak konumlandırır. Bu iki ruhun karşılaşması, yüzeysel bir insan-hayvan dostluğunun çok ötesine geçer; dışlanmışlık, kayıp ve aile kavramının ne anlama geldiğini sorgulayan duygusal bir yolculuğa dönüşür. Filmin en güçlü yanlarından biri, Disney'in alışılagelmiş peri masalı şablonundan belirgin biçimde uzaklaşmasıdır. Hawaii kültürüne duyulan saygı, görsel tasarıma ve müziğe işlenmiş; "ohana" yani aile kavramı, filmin kalbinde gerçek bir ağırlıkla yer almaktadır. Çocuklara eğlenceli gelirken yetişkinlere beklenmedik bir his bırakan bu yapım, yıllar geçtikçe değerini yitirmeyen, aksine anlam katmanlayan türden bir klasik haline gelmiştir.