Francis Ford Coppola'nın 1979 tarihli bu başyapıtı, savaş sinemasının sınırlarını yeniden çizen, insan ruhunun en karanlık köşelerine cesurca dalan bir deneyim olarak tanımlanabilir. Vietnam Savaşı'nın fiziksel coğrafyasından çok zihinsel ve ahlaki haritasını çizen film, izleyiciyi salt bir hikâye anlatımının çok ötesine taşır. Yüzbaşı Willard'ın nehir boyunca ilerlediği bu yolculuk, aynı zamanda medeniyetin kırılganlığını ve insanın kendini ne denli kolaylıkla kaybedebileceğini sorgulayan derin bir iç yolculuktur. Coppola, Conrad'ın "Karanlığın Yüreği" adlı romanından ilham alarak yarattığı bu evrensel çöküş hikâyesini Vietnam'ın yoğun ormanlarına ve bunaltıcı iklimine taşımış; böylece hem dönemin ruhunu hem de zamansız bir insanlık sınavını tek bir anlatıda buluşturmuştur. Filmin en çarpıcı yanlarından biri, savaşı yalnızca dışsal bir şiddet olarak değil, bireyin içinde filizlenen ve giderek büyüyen bir çözülme süreci olarak kurgulamasıdır. Martin Sheen'in yüzündeki o yorgun, sorgulayanve giderek anlamsızlaşan ifade; Marlon Brando'nun gölgelerde beklediği sahne ise sinemada nadiren ulaşılan bir gerilim yoğunluğu yaratır. Her ikisi de karakterlerini değil, adeta bir çağın ruhunu taşımaktadır. Görsel dil açısından da dönemin çok ötesinde bir vizyon sunan yapım, Vietnam'ın sisli nehirlerini, alev ve dumana bürünmüş köylerini neredeyse mistik bir atmosfere büründürür. Helikopterlerin Wagner eşliğinde alçaldığı sahne, sinemanın en simgeleşmiş anlarından biri olarak hafızalara kazınmıştır; hem görkemli hem rahatsız edici, hem hayranlık uyandıran hem de derin bir huzursuzluk yaratan o ince çizgide dans eder. Üç saati aşan süresiyle izleyiciden sabır isteyen Kıyamet, bu süreyi bir yorgunluk değil bir yoğunlaşma süreci olarak sunar. Film ilerledikçe gerçeklik ile delilik, düzen ile kaos, ahlak ile vahşet arasındaki çizgiler gitgide muğlaklaşır. Sonunda izleyici, Willard'ın ulaşmak istediği noktayı değil, oraya uzanan yolun kendisini sorgulamak zorunda kalır. Savaş karşıtı bir manifesto olduğu kadar, insanın kendi doğasıyla yüzleşme cesaretini sınayan bu film; onlarca yıl geçmişine karşın bugün de aynı şiddetiyle çarpar.