Hindistan sinemasının kalıpları zorlamaktan hiç çekinmeyen yönetmeni Rajkumar Hirani, bu kez bambaşka bir perspektiften bakıyor dünyaya: Bizim için son derece sıradan olan her şeyi ilk kez gören birinin gözlerinden. Aamir Khan'ın canlandırdığı PK, Delhi sokaklarında şaşkın ve savunmasız bir hâlde beliren, insan dilini, toplumsal kuralları ve en önemlisi dini sorgulayan bir figürdür. Fakat onu salt bir yabancı ya da gözlemci olarak tanımlamak eksik kalır; PK aynı zamanda hepimizin içinde bir yerlerde sakladığı o çocuksu saflığın, "neden?" diye sormaktan çekinmeyen o sesi temsil eder. Filmin gerçek gücü, dini kurumları ve toplumsal inançları ele alış biçimindedir. PK bu meselelere ne saldırgan bir ateizm ne de körü körüne bir teslimiyet üzerinden yaklaşır; yalnızca ve yalnızca merak eder. Bu masum merak, zaman zaman derin bir rahatsızlık yaratır çünkü sorduğu sorular aslında çok basittir, bizi rahatsız eden ise cevaplarımızın ne kadar yetersiz olduğunu fark etmektir. Hinduizm, İslam, Hristiyanlık, Sihizm... Hiçbir inanç sistemi bu nazik ama keskin bakıştan kaçamaz. Anushka Sharma'nın rol verdiği gazeteci Jaggu ile gelişen dostluk ise filmi yalnızca bir eleştiri denemesi olmaktan çıkarır; içinde kırık bir aşk hikâyesi, yılgınlık ve yeniden umut taşıyan insani bir yolculuğa dönüştürür. Kahkaha ve hüzün burada yan yana yürür, birbirini hiç itip kakmadan.