Marvel evreninin en hızlı tempolu, en renkli ve belki de en beklenmedik filmlerinden biriyle karşı karşıyayız. Nia DaCosta'nın yönetim koltuğuna oturduğu bu yapım, birbirinden çok farklı üç kadın karakteri aynı hikâye çatısı altında buluşturarak hem MCU'nun alışılmış formülüne bağlı kalıyor hem de onu zorlayan bir enerjiyle ilerliyor. Filmin özünde güç, kimlik ve sorumluluk kavramları yatıyor. Yıllar boyunca kendi yolunda ilerleyen Carol Danvers, bu kez yalnız değil. Yanında kâinatın en coşkulu ve en samimi hayranlarından biri olan Kamala Khan var; genç, heyecanlı ve kahramanına olan sevgisini hiç gizlemeyen biriyle büyük bir kontrastı mükemmel biçimde kucaklıyor. Bir de Monica Rambeau var; WandaVision'dan beri taşıdığı ağır duygusal yükü sırtında taşıyan, sessiz ama derin bir karakter. Bu üçlünün bir araya gelişi, kağıt üzerinde tesadüf gibi görünse de ekranda bambaşka bir kimyaya dönüşüyor. DaCosta'nın en büyük hamlesi, absürt olanı kucaklamaktan çekinmemek. Film zaman zaman kendini çok da ciddiye almıyor ve bu bilinçli bir tercih. Bazı sahneler komedi sınırını zorlarken bazıları ise gerçek bir duygusal ağırlık taşıyor. Bu ikisi arasındaki denge her zaman kusursuz olmasa da filmin genel tonu izleyiciye nefes aldırıyor. Süperhero yorgunluğunun had safhaya ulaştığı bir dönemde, biraz hafiflik ve içtenlik serinletici gelebilir. Görsel açıdan film oldukça cömert. Uzay sahneleri, Kree evreni ve farklı boyutların renk paletleri birbirinden ayrışıyor; her mekânın kendine özgü bir atmosferi var. Müzikle başa çıkılan o meşhur sahne ise filmin en yaratıcı anlarından birini oluşturuyor, söylemeye gerek yok. Zawe Ashton'ın canlandırdığı antagonist, MCU'nun son yıllarda sunduğu kötü adamlar arasında daha nüanslı bir konumda duruyor; ama yeterince işlendiği söylenemez. Samuel L. Jackson yine yerinde bir destek sağlarken asıl yükü sırtlayan üçlü, ekranda birbirlerini gerçekten tamamlıyor. 105 dakikalık süresiyle MCU'nun en kısa filmlerinden biri olan bu yapım, anlatacak çok şeyi olan ama zamanı kısıtlı bir hikâye izlenimi bırakıyor. Yine de eğlendiriyor, şaşırtıyor ve zaman zaman gerçekten dokunuyor.