Sahne ışıkları yakıldığında her şey mükemmel görünür; ama o ışıkların ardında ne kadar ağır bir bedel ödendiğini pek az kişi bilir. Gerçek bir hikayeden uyarlanan bu film, Amerikalı genç bale sanatçısı Joy Womack'in Moskova'ya uzanan ve orada tamamen yeniden şekillenen yaşamını mercek altına alıyor. Joy, rüyasını gerçeğe dönüştürmek için ailesinden, ülkesinden ve tanıdığı her şeyden vazgeçerek dünyanın en prestijli bale kurumlarından biri olan Bolşoy Bale Akademisi'nin kapısını çalıyor. Anacak buradaki yolculuk, sıradan bir "hayalini takip et" anlatısının çok ötesine geçiyor. Filmin asıl gücü de tam bu noktada ortaya çıkıyor: Joy'un karşılaştığı engeller salt dışarıdan gelmediği gibi içinden de yükseliyor; beden, irade ve kimlik arasındaki bu gerilim filmin omurgasını oluşturuyor. Yönetmen James Napier Robertson, baleyi yalnızca estetik bir arka plan olarak kullanmıyor. Aksine sanatın bir fedakarlık dili olduğunu, her harekette hem acının hem de özgürlük arzusunun iç içe geçtiğini gösteriyor. Talia Ryder, Joy'u hem kırılgan hem de inatçı bir karaktere dönüştürerek seyirciyle samimi bir bağ kurmayı başarıyor. Diane Kruger ve dünyaca ünlü balerin Natalia Osipova'nın kadronun gücüne kattığı ağırlık ise filmin çıtasını belirgin biçimde yükseltiyor. Bolşoy'un büyüleyici ama aynı zamanda bunaltıcı atmosferi, izleyiciyi Joy'la birlikte nefes alıp vermeye zorluyor. Sahne arkasının soğuk koridorları, dansın kendisi kadar konuşuyor. Bale tutkunlarına olduğu kadar, sınırlarını zorlamak için her şeyini riske atan insanların hikayelerine ilgi duyanlara da güçlü bir deneyim sunuyor.