San Francisco'nun güneşli sokaklarında, hayatın rutine döndüğü o tanıdık anlardan birinde başlıyor her şey. Komşuluk ilişkileri, modern şehir yaşamının getirdiği mesafelerle birleşince bazen tuhaf, bazen de beklenmedik biçimde sıcak bir hal alabiliyor. Olivia Wilde'ın yönetmen koltuğuna oturduğu bu yapım, tam da bu kırılgan dengeyi mercek altına alıyor. Seth Rogen ve Olivia Wilde'ın baş rolleri paylaştığı film, komşuların birbirine yönelttiği basit bir davetin nasıl karmaşık bir dinamiğe dönüşebileceğini anlatıyor. Ama bunu yaparken ne saf bir komedi ne de ağır bir drama kuruyor; ikisi arasında ustalıkla gidip geliyor. Dramedi türünün en zevkli özelliği tam da bu: Gülerken bir yerlerde sıkışıp kalan duyguları fark etmek. Edward Norton ve Penélope Cruz gibi isimlerin de kadroya dahil olması, yapımın yalnızca hafif bir komedi olmadığının işareti. Her biri kendi ağırlığını taşıyan karakterler, sıradan gibi görünen bir sosyal ortamı katmanlı ve nüanslı bir zemine çeviriyor. Cruz'un ekrana taşıdığı enerjinin Norton'ın daha ölçülü oyunculuğuyla buluşması, filmin tonunu dengede tutan önemli bir etken. Wilde bu projeyle hem önünde hem de arkasında kamera olmayı seçmiş. Bu ikili rol, ona hikayeyi içeriden şekillendirme imkânı tanıyor. Yönetmenlik anlayışında California'nın hem parlak hem de yorucu atmosferini kullandığı hissediliyor; San Francisco sadece bir arka plan değil, karakterlerin ruh hallerine sessizce eşlik eden bir unsur. Filmin remake olma özelliği, izleyiciye hem tanıdık bir zemin sunuyor hem de özgün bir bakış açısıyla karşılaşma merakı uyandırıyor. Orijinal hikayenin hangi unsurlarının korunduğu, hangilerinin dönüştürüldüğü sorusu, aşina olanlar için ayrı bir katman oluşturuyor. Sonuç olarak bu yapım, bir davetin yüzeyinde gizlenen insan ilişkilerini, kibarca sürdürülen gerilimlerini ve anlık bağlantıların ne denli kırılgan olduğunu soruyor izleyiciye. Güldüren ama düşündüren, rahat ama yüzeysel olmayan bir deneyim arayanlar için dikkat çekici bir tercih.