Kimi hikâyeler vardır; insanı geçmişine çeker, hem güldürür hem sızlatır. Catalina Aguilar Mastretta'nın yarattığı bu Meksika dizisi de tam olarak böyle bir his uyandırıyor izleyicide. 1990'ların o kendine özgü karmaşasını, gençliğin en ham ve en kırılgan anlarını ekrana taşıyan yapı, nostaljinin sıcaklığıyla büyüyor her bölümde. Lise yılları, neredeyse evrensel bir deneyim barındırır içinde. Kim olduğunu bulmaya çalışmak, aidiyet arayışı, ilk büyük hayal kırıklıkları ve o yaşa özgü sonsuzluk hissi... Nadie nos va a extrañar, tüm bu karmaşayı 90'ların Meksika'sına yerleştirerek hem yerel hem de evrensel bir anlatı kuruyor. Dönemin atmosferi, yalnızca kostüm ve müzikle değil; karakterlerin bakışlarında, konuşmalarında ve birbirlerine duydukları o garip, tanıdık mesafede hissediliyor. Axel Madrazo ve Nicolás Haza başta olmak üzere genç oyuncu kadrosu, bu dünyanın içine giriveriyor adeta. Karakterlerin büyümesi suni değil; tıpkı gerçek hayatta olduğu gibi yavaş, zaman zaman gülünç, zaman zaman da beklenmedik anlarda ağır bir vurgu taşıyor. Virgilio Delgado ve Camila Calónico gibi deneyimli isimler ise bu gençlik tablosuna derinlik katıyor, kuşaklar arası mesafeyi sessizce anlatıyor. Sekiz bölümlük ilk sezon, tempoyu asla zorlamıyor. Her bölüm yaklaşık kırk beş dakika sürerken, bu süre hem yeterince uzun hem de hiç uzun gelmiyor. Çünkü dizi, izleyiciyi başka bir döneme davet ederken aynı zamanda ona kendi geçmişini hatırlatıyor. O dönemin müziği, koridorları, arkadaşlıkları ve kavgaları; hepsinde tanıdık bir şey var. Yapının en güçlü yanlarından biri, dramı komediyle o ince dengede tutabilmesi. Güldürürken düşündürüyor, sızlatırken bile yüzde bir tebessüm bırakıyor. Aguilar Mastretta, gençlik hikâyelerinin klişelerine yaslanmak yerine, karakterlerine gerçek bir iç dünya kuruyor. Bu nedenle dizi, sıradan bir "lise draması" etiketinin çok ötesine geçiyor. TMDB'de 8.5 puanla karşılık bulan bu yapı, tesadüfen değil hak ederek yüksek bir beğeni topluyor. İzledikten sonra içinizde tuhaf bir eksiklik hissi bırakıyor; sanki siz de o koridorlarda biraz vakit geçirmiş gibi.