Emeklilik hiç kimseye yakışmaz; eski CIA ajanı Frank Moses için ise bu durum her zamankinden daha doğru. Sakin bir hayat kurma çabası kısa sürer ve kendini yeniden dünyanın en tehlikeli insanlarının hedef tahtasında bulan Moses, bu kez işin içinden çıkmak için eski silah arkadaşlarına muhtaç olduğunu kabul etmek zorunda kalır. 2010 yapımı Red'in devam filmi olan RED 2, öncekinin kurduğu temeli alarak daha geniş bir coğrafyaya yayıyor. Londra, Paris ve dünyanın pek çok noktasına sıçrayan bu macera, Soğuk Savaş kalıntısı sırların peşine düşüyor. Gerilim dozunu yüksek tutarken hiçbir zaman espri anlayışından vazgeçmiyor; bu ince denge aslında filmin en büyük silahı. Dean Parisot'un yönetiminde şekillenen yapım, ağır oyuncu kadrosuyla göz dolduruyor. Bruce Willis ve John Malkovich ikilisinin kimyası yine sahneye taşınmış; Malkovich'in oynadığı paranoyak eski ajan Marvin, her anıyla filmin seyrini beklenmedik bir yöne çekiyor. Mary-Louise Parker ise aksiyonun gölgesinde kalacak gibi görünse de hikâyeye bambaşka bir renk katıyor. Helen Mirren, zarafetle ölümcüllüğü bir arada taşıyan karakteriyle her sahneye ayrı bir ağırlık veriyor. Anthony Hopkins'in kadroyu tamamlaması ise yalnızca bir isim oyununun çok ötesinde; karakteri, filmin gerilim çizgisini belirleyen kritik bir eksen noktası hâline geliyor. Film boyunca işlenen tema, aslında oldukça keskin bir soru üzerine kuruyor: Geçmişin günahları ne kadar süre peşimizde koşar? Bir zamanlar devlet adına yapılan işlerin faturası on yıllar sonra ödenmeye başlarsa ne olur? Bu sorular, patlama sahneleri ve nükteli diyalogların arasında kaybolmuş gibi görünse de aslında hiç gözden kaçmıyor. RED 2, türünün göbeğinde, yani aksiyonu ciddiye alan ama kendini asla fazla ciddiye almayan o nadir yapımlar arasında yer alıyor. Yüz yirmi dakika boyunca seyirciden büyük bir şey talep etmiyor; sadece kemerini bağlamasını ve gülmeye hazır olmasını bekliyor. Bazen bu kadarı yeterli, hatta oldukça keyifli.