Emeklilik, bazıları için huzurun kapısıdır. Sabah kahvesi, sessiz bir ev, belki de telefonda uzaktan tanıdığı biriyle yapılan sohbetler... Frank Moses için de hayat tam olarak böyle görünmektedir. Ta ki o huzur, silahlı bir ekibin kapıyı kırmasıyla yerle bir olana dek. Robert Schwentke'nin yönettiği ve Warren Ellis ile Cully Hamner'ın çizgi romanından uyarlanan bu aksiyon komedisi, türünün en eğlenceli örneklerinden biri olmayı başarıyor. Ancak filmin asıl büyüsü, anlattığı hikâyeden çok bu hikâyeyi kimin anlattığından kaynaklanıyor. Bruce Willis, John Malkovich, Morgan Freeman ve Helen Mirren gibi devlerin aynı karede buluşması, sıradan bir aksiyon kalıbını alıp onu neredeyse bir karakter festivaline dönüştürüyor. RED, yaşlılık ve tehlike kavramlarını alışılmadık bir biçimde harmanlar. İstihbarat dünyasının acımasız çarklarından geçmiş bu karakterler artık "emekli tehlikeli" olarak damgalanmıştır; bu kısaltma aynı zamanda filmin de adıdır. Ama tehlikenin hangi tarafta olduğu, film ilerledikçe giderek daha karmaşık bir hal alır. Devlet mi, geçmiş mi, yoksa sıradan yaşama tutunma çabası mı asıl düşman? Film bu soruları sormaktan kaçınmaz; üstelik bunu yaparken hiç ağırbaşlı bir hava takmaz üstüne. Filmin tonu, gerilimi ve komedisi arasında kurduğu o ince dengeyle kendine özgü bir yere oturur. Malkovich'in paranoyak enerji dolu performansı, Mirren'ın soğukkanlılıkla makineli tüfek tutan zarafeti ve Freeman'ın mütevazı ama derin varlığı, filmi tek boyutlu bir aksiyon şöleninin çok ötesine taşır. Mary-Louise Parker ise beklenmedik bir dinamizm katıyor hikâyeye; onun varlığı filmin duygusal sıcaklığını ayakta tutan unsurlardan biri. Karl Urban'ın canlandırdığı CIA ajanıyla kurulan gerilim ise filmin omurgasını oluşturuyor. İki taraf arasındaki güç dengesi sürekli değişiyor, kim kimi avlıyor belli değil. Ağır bir şey bekleyerek oturanlar hayal kırıklığına uğrayabilir; ama Hollywood'un giderek nadir sunduğu o rahat, kendinden emin, kadrosunun keyfini çıkaran yapım türünü arayanlar için bu film tam aradıkları şey.